व्यग्र प्रतिक्षाा (कविता - २०७६)

पदचापहरु अकस्मात मधुर हुँदै गए
नदीको वहाव पनि त शुन्य नै लाग्ने भयो
तिमी नहुँदा मनका तारहरु पनि चुँडिन खोजे
केवल मन मात्र छैन मसँग मस्तिष्क पनि छ

तर के गर्नु दुवै अकस्मात शुन्य भैदिए ।
तरंग त त्यही नै हो नि होइन र ?
बादलहरु अकस्मात जुध्न थाले
पानी पर्ने संकेत त मैले भेटिन तर पनि

धुँवा उडेकै हो त प्रिय तिम्रो प्रस्थान मा ?
मधुर मिलनको आशामा म तिमीलाई
छोटो बिदा दिँदैछु भन्ने लाग्छ
तर त्यो मिलनको पर्खाई हरपल कठिन छ

भित्ते घडी ट्‍वाक ट्‍वाक तिमीलाई सम्झाउँदै छ
फोनका प्रत्येक घण्टी झन् उद्यत छन्
यिनै अचल पानाहरुमा चलायमान जीवन खोज्दै छु
तिमी आउने बाटो हेर्दै चश्माको धूलो पुछ्दै छु ।।